Baronowa Warsi w dniu, w którym odeszła od Davida Camerona

Rękaw, Płaszcz, Ludzie w naturze, Moda uliczna, Rozruch, Kurtka, Łąka, Mgła, Mgła,AMELIA KŁOPOTY

Minął niecały rok, odkąd baronessa Warsi złożyła rezygnację z rządu w sierpniu 2014 r. z powodu niepowodzenia Wielkiej Brytanii w potępieniu izraelskich zamachów bombowych w Gazie. „W ciągu ostatnich kilku dni prawie czułem się, jakbym miał stały”” – powiedziała pisarce Louise France, zastanawiając się nad rokiem, w którym przedłożyła zasady nad politykę, w swoim najbardziej szczerym i odkrywczym wywiadzie.



„Napięcie było widoczne na mojej twarzy” – wspomina teraz tygodnie, zanim ustąpiła. „Ludzie mówili, że od tego czasu widzieli, że czuję się nieswojo. Pamiętam, jak stałem przy budce wysyłkowej, dużo stukałem w wanny. Prywatnie była w rozsypce. – Nie spałem. Budziłem się o pierwszej w nocy, chodząc po sypialni i doprowadzając męża do szaleństwa. Każdego dnia przychodziły wieści o kolejnych ofiarach palestyńskich. Jednak jako minister stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i Wspólnoty Narodów oraz minister stanu ds. wiary i społeczności musiała bronić stanowiska rządu. – Cały czas czułem się chory.

Nikomu nie powiedziała, że ​​myśli o rezygnacji, poza rodzicami i mężem Iftikharem, naukowcem zajmującym się żywnością. Co on powiedział? „Po prostu powtarzał mi: „To jest naprawdę
ważna decyzja. Zaczynałaś jako Little Miss Nobody, a skończyłaś na najwyższym stole w kraju”. Była rozdarta między– dla którego jej wsparcie sięga 2005 roku, kiedy przedstawiła go na scenie w Blackpool, gdy starał się stanąć w roli lidera – oraz intelektualną i emocjonalną więź z ludźmi, których cierpiała w wiadomościach.

sucha papryka chili

„NAGLE WSZYSTKO BYŁO PO PROSTU ZA BLISKO DOMU”

Jest córką pakistańskiego robotnika młyna, który został pierwszym muzułmaninem zasiadającym przy stole gabinetu, najmłodszym w historii rówieśnikiem w wieku 36 lat; była prawniczka, która jako współprzewodnicząca Partii Konserwatywnej była rzecznikiem Davida Camerona. Jest kobietą wywodzącą się z klasy robotniczej, która mieszała się ze wszystkimi, od papieża Benedykta XVI do…– i kto zrezygnował z tego wszystkiego za to, w co wierzyła.

Warsi prowadziła własną praktykę prawniczą, zanim weszła do polityki. Debata o niuansach ważnych problemów moralnych jest tym, na czym się rozwija, ale tutaj była decyzja, która ją rozdzierała. „To musiała być decyzja, z którą mogłam żyć. Nie chciałem oglądać się za siebie i myśleć: Boże, dlaczego to zrobiłem? Wiedziała, że ​​jeśli się usunie, może przewrotnie stracić nadzieję, że coś zmieni. Jednocześnie uważała, że ​​niepowodzenie Wielkiej Brytanii w potępieniu działań Izraela było moralnie nie do obrony i politycznie krótkowzroczne. Przełomowy moment nadszedł, gdy zobaczyła nagranie czterech palestyńskich chłopców grających w piłkę nożną na plaży. Kilka sekund później zostali zabici przez izraelskie pociski. „Byli tylko chłopakami w krótkich spodenkach, grającymi w piłkę nożną. Wysokie i chude, chude nogi. Wyglądali jak dwaj moi chłopcy. Nagle wszystko było zbyt blisko domu.

W domu w Wakefield sporządziła projekt listu rezygnacyjnego, przepisując go kilkakrotnie i pokazując go tylko mężowi. Język był jak najbardziej własny Warsi – szczery, namiętny. „Przez wiele dni trzymałem list w torebce. I nawet tego ranka, kiedy planowałem zrezygnować, pomyślałem sobie, czy naprawdę to zrobię? Czułem się, jakbym chodził z nielegalną substancją. Chichocze. „Wciąż myślałem, że muszę wyglądać naprawdę dziwnie. To cud, że policja mnie nie zatrzymała. Po wręczeniu listu było. „Nie było mu łatwo i nie było łatwo dla mnie. To nie jest rodzaj rozmowy, którą chciałabym odbyć ponownie – mówi cicho.

Gdy tylko ogłoszenie stało się publiczne, Warsi zostało oblężone przez organizacje medialne. Prasa koczowała pod jej adresem w Londynie. Kiedy odebrała córkę, która po wakacjach wylądowała na Heathrow, ukryła się w samochodzie. „Ostatnią rzeczą, jakiej chciałem, było to, żeby zostać złapanym na lotnisku. Wyobraź sobie nagłówki – „Baronowa rezygnuje i ucieka z kraju”.

' CHCĘ MIEĆ MOŻLIWOŚĆ ŻYCIA ZE SOBĄ”

Oczekiwano medialnego reflektora. Nie spodziewała się reakcji opinii publicznej. Miała przyzwoite 35 000 Obserwatorzy na Twitterze . W ciągu pięciu godzin podwoili się. Pięć dni później przyszły worki i worki z pocztą – 90% z nich pozytywnych. Wiele osób napisało, aby powiedzieć, że bez względu na to, czy zgadzali się z jej motywami, czy nie, byli zadowoleni, widząc, że polityk staje w obronie tego, w co wierzyli
in. „Pewna kobieta w wieku około dwudziestu lat napisała, że ​​niedawno zrezygnowała z zasadniczych zasad i że moje działanie dało jej siłę, by stawić czoła przyszłości”.

Krytycy dowiedzieli się, że Warsi została niedawno zdegradowana, że ​​jej działania były napędzane emocjami. Wskazywali na fakt, że wstępnie rozpoczęło się zawieszenie broni. Ale dla Warsi coś się zmieniło. „Zawsze mówiłem, że długo po tym, jak polityka przeminie, chcę móc żyć ze sobą. Nie chciałem w nadchodzących latach patrzeć w lustro i myśleć, że mogłem zrobić więcej i powinienem był zrobić więcej. Uważa, że ​​jednym z powodów, dla których otrzymała tak duży odzew, był fakt, że politycy rzadko stają w obronie tego, w co już naprawdę wierzą. „Postrzega się, że ludzie powiedzą wszystko i wszystko, aby utrzymać się przy władzy. Ludzi uderzył fakt, że mogłem pozostać u władzy, ale nie zdecydowałem się tego zrobić”.

Tej pierwszej nocy po rezygnacji spała spokojnie – i mówi, że od tego czasu spała. Wzięła dwa miesiące wolnego, kopiąc grządkę warzywną na końcu ogrodu, spędzając czas z córką z pierwszego małżeństwa i czterema synami z pierwszego małżeństwa Iftikhara. „Kiedy byłem w Westminster, nigdy nie miałem miejsca dla rodziny i przyjaciół. Kiedy przestałem, zdałem sobie sprawę, jak okropnie musiałem być.

Urodziła się jako jedna z pięciu dziewczynek w Dewsbury,, w gospodarstwie domowym, które tradycyjnie głosowało w Partii Pracy. Dzieliła podwójne łóżko z jedną ze swoich sióstr. Jej ojciec przyjechał do Anglii z Pakistanu z 2,50 funta. Pracował jako kierowca autobusu i taksówkarz, często pracując na dwie zmiany, aby wysyłać pieniądze do domu. Być może jest tu powiązanie z Gazą. Przeczytałaby wiadomości i wiedziała, jak to jest myśleć o sobie jako o słabszym psie.

Mówi, że mówiła swoim kolegom z gabinetu, w większości mężczyznom, wielu z nich wykształconych w szkołach publicznych i wychowanych zakorzenionych w polityce Partii Konserwatywnej: „Jestem konwertytą. Mam zapał konwertyty. Urodziliście się w tym. Nie traktujesz tego tak poważnie jak ja – nie musiałeś.

najlepsza papryka do salsy

Dopiero jako nastolatka jej ojciec założył firmę produkcyjną, która obecnie przynosi ponad 5 milionów funtów rocznie. Ale jeśli w jej rodzinie jest ktoś, kto nauczył ją mówić, to jest to jej matka. To jej matka namawiała Warsi i jej siostry do edukacji. „Kiedyś nam mówiła: „Pokazujesz im, że jesteś lepszy od ich chłopców”. W tradycyjnej społeczności patriarchalnej taka postawa była rzadka. Jej matka była znana – z tego, że umiała prowadzić.

Determinacja matki sprawiła, że ​​przed trzydziestką, Warsi założyła własną kancelarię, specjalizującą się w kwestiach praw człowieka. To, co działo się w Gazie, zniknęłoby
do sedna jej dawnej kariery, a także jej życia politycznego.

Biżuteria, Podbródek, Czoło, Oko, Brwi, Wyraz twarzy, Kołnierz, Irys, Naszyjnik, Czarne włosy,Obrazy Getty

' TO, CO DZIAŁO SIĘ W GAzie, BYŁO DLA MNIE BARDZIEJ REALNE”

Jednocześnie – i to również wiąże się z jej decyzją o rezygnacji – to nie pierwszy raz, kiedy Warsi podejmuje odważny, zmieniający życie ruch. Atak na Bliźniacze Wieże 11 września 2001 roku zmusił ją do przewartościowania, co to znaczy być muzułmanką na zachodzie i postanowiła zrobić sobie trochę czasu. Sprzedała swoją dobrze prosperującą praktykę i przeniosła się do Pakistanu ze swoją trzyletnią córką. (Rozwiodła się ze swoim pierwszym mężem w 2007 roku.) Kupiła samochód, mieszkała z plecakiem i zwiedziła części kraju, które są obecnie w dużej mierze zbyt niebezpieczne, aby je odwiedzać. „Nie mogę uwierzyć, że zrobiłem to teraz, ale widziałem siebie w tak wielu dziewczynach, z którymi się spotkałem, i to przyniosło mi to do domu, gdyby mój ojciec nie przyjechał do Wielkiej Brytanii i gdybym urodził się w Pakistanie, jako jedna z pięciu dziewczyny z biednej wiejskiej rodziny, jak wyglądałoby moje życie.

Podróż nauczyła ją dwóch rzeczy: że można podejmować ryzyko i je przetrwać oraz że życie może skutkować zrządzeniem losu. „Te dziewczyny mogły być mną, ale wyglądały na starsze o 20 lat. W taki sam sposób, w jaki ci chłopcy na plaży w Gazie mogli być moimi chłopcami. To, co działo się w Gazie, było dla mnie dużo bardziej realne. To nie było abstrakcyjne. To było prawdziwe. Zdała sobie również sprawę, że ucieczka niczego nie rozwiązuje; musiała wrócić do domu i zmienić sposób postrzegania muzułmanów.

Kobieta, muzułmanka, klasa robotnicza, północna, uparta, empatyczna, gadatliwa, przyziemna, Warsi musiała być czymś niezwykłym w bańce westminsterskiej. Podczas gdy była przez dwa lata rzecznikiem Partii Konserwatywnej – najbardziej pamiętną była po cichu demolująca byłego lidera BNP Nicka Griffina, kiedy pojawił się w BBCCzas pytań– chyba zawsze była outsiderem. Przypomina sobie Hillary Clinton (baronowa nie waha się odrobiny rzucania imionami) mówiącą do niej: „Wnosisz coś wyjątkowego do debaty. Być muzułmaninemna zachodzie, która czuje się komfortowo z różnymi częściami swojej tożsamości. Niewielu jest ludzi, którzy potrafią postawić stopę w różnych światach”.

Wyobrażam sobie, że mogła się zaskoczyć. Twierdzi, że „najsłodsze kobiety, jakie kiedykolwiek spotkałam, to mężczyźni w polityce” i sprzeciwia się częstym przedstawianiu kobiet. „Mężczyźni rezygnują, kobiety „falują”. Mężczyźni mają zdanie, kobiety są „sukie”. Mężczyźni są silni, kobiety są „niezręczne”. Nadszedł czas, abyśmy zaczęli sprzeciwiać się tego rodzaju językowi” – ​​mówi. Warsi zaczęła pisać książkę, która opowie o jej pobytach w Westminsterze – nazywano ją „Stenografką” za jej cudowne robienie notatek – które, jeśli jest tak żywe, jak ona, spowoduje, że kilku mężczyzn w garniturach będzie pluć.

Patrząc teraz wstecz, mówi, że nie zawsze rozpoznaje kobietę, w którą się przemieniła, na ekranach krajowych telewizorów. — Co to było z włosami, perłami i twinsetem? Tak bardzo starałem się być „przewodniczącym Partii”. Ludzie spędzają cały czas na rozmowach o tym, że twoje włosy są złe, twój makijaż jest kiepski, a ty przytyłeś, a twoje ubrania są nie tak, a ty zaczynasz na to reagować. Wydaje się, że kobieta, która znalazła się na pierwszych stronach gazet, kiedy po raz pierwszy przeleciała Downing Street w swoim różowym szalwar kameez w 2010 roku, znów czuje się dobrze ze sobą.

uprawa ostrej papryki w doniczkach

„Mówię do moich córek”, mówi, „siły rdzenia nie mają nic wspólnego z mięśniami brzucha. Chodzi o to, żeby wiedzieć, kim jesteś.

Ten wywiad pojawił się po raz pierwszy w wydaniu Red's ze stycznia 2015